Home

‘Uien’ schrijft iedereen altijd in zijn recepten. Maar wie gebruikt dat woord eigenlijk? Ajuinen noemen we dat in Vlaanderen, of juinen voor de die hards. En dat ze onmisbaar zijn, daar valt niet over te discussiëren. Een ajuin is zoiets wat iedereen altijd in huis heeft. Ze groeien goed, ze bewaren goed, ze smaken goed. Niet voor niks dus dat we ze overal ingooien.

Afbeelding

Wat zou nu bijvoorbeeld een soep zijn zonder ajuinen? Ik kan me amper voorstellen hoe de rest van mijn groenten zou reageren in de pot als ze niet op een bedje ajuinen terecht kwamen. En ze zijn super gezond, dat wisten onze bomma’s al. Een ajuin naast je bed om een verstopte neus open te maken, welke genie heeft dat ooit bedacht. Bovendien zouden ze ontstekingsremmend werken.

Afbeelding Afbeelding

Dat we niet zonder kunnen, is dus wel duidelijk. En toch krijgen ze maar zelden de hoofdrol. Ze zitten bijna overal in en zodra het gerecht klaar is, zijn we ze vergeten. Buitengesloten worden ze, de knollen, en de rest gaat met de eer lopen. Nochtans verdienen ze de volle aandacht met hun pittige smaak als ze rauw zijn en hun warme, zoete smaak eens ze gaar zijn. Vandaar dus: ajuinen, en niets dan ajuinen, geroosterd in de oven. Zo jongens, geniet van jullie day of fame.

Afbeelding Afbeelding

En voor daarbij: puree. Van aardappelen, of eigenlijk van patatten, nu we ook ajuinen mogen zeggen. Boter, melk en eidooiers in je puree mogen dan wel lekker zijn, van mij mag het iets gezonder. Ik experimenteerde daarom met olijfolie en wat patattenkookvocht en het resultaat was zowaar bijzonder smeuïg. En plantaardig, hoera. Groen en pittig werd hij dan ook nog met een soort van grove tuinkers. En dan een toef pickles, want dat hoort bij puree.

Afbeelding

Wij aten er hazelnootburgers bij, die voor de gelegenheid niet zelf gemaakt waren. Ook ik maak het mezelf wel eens gemakkelijk. Vers is natuurlijk beter, maar tijdens een occasionele trip naar de Bioplanet doen we al eens zot.

RECEPT

GEROOSTERDE AJUINEN

Ingrediënten
– 6-tal ajuinen
– olijfolie
– balsamicoazijn
– grof zout
– vers gemalen peper

Bereiding
– Verwarm de oven voor op 200°C
– Snijd de ajuinen in ringen van ongeveer ½ tot 1 cm dik (als het kleine ajuinen zijn, kan je ze ook in kwartjes snijden).
– Sprenkel wat olijfolie op de bodem van een ovenschotel en verspreid daarover de ajuinen.
– Overgiet met een royale scheut olijfolie en een scheut balsamicoazijn. Zorg ervoor dat alle ajuinen wat van beide gehad hebben. Schud voorzichtig wat onder mekaar.
– Strooi er goed wat grof zout en peper over en zet in de oven.
– Schud na 15 minuten eens door mekaar of draai de ringen om, zodat ze aan beide kanten bruinen.
– Na nog eens 10-15 minuten zijn ze heerlijk zoet en zacht geworden.

PUREE

Ingrediënten
– 8 middelgrote aardappelen
– 100-150 gram grove tuinkers (gewone tuinkers, rucola of iets anders pittigs kan ook)
– olijfolie
– nootmuskaat
– peper en zout

Bereiding
– Kook de aardappelen gaar in water met een snuif zout.
– Hak ondertussen de tuinkers in grove stukken.
– Giet de gare aardappelen af, maar niet te zorgvuldig. Laat een bodempje kookvocht in de pot en pureer dat mee met de aardappelen. Hou ook de rest van het kookvocht bij om achteraf eventueel nog wat toe te voegen.
– Voeg een royale scheut olijfolie toe aan de puree en meng goed. Als de puree nog wat smeuïger mag, doe er dan nog wat kookvocht bij.
– Voeg de tuinkers toe en kruid met peper, zout en nootmuskaat.
– Serveer met een lepel goeie ouwe pickles.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s